Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

Historia

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym, który należy do dekanatu Łuków II diecezji siedleckiej. Świątynia została wybudowana w latach 1665–1770 w stylu wczesnobarokowym. Kościół był budowany przez różnych fundatorów, a przez wiele lat rezydowali przy nim bernardyni, którzy opiekowali się nim do 1864 roku, kiedy to klasztor został skasowany przez władze rosyjskie. Po tej dacie, świątynią zaczęli opiekować się kapłani diecezjalni. W 1920 roku kościół zyskał rangę kościoła parafialnego nowej parafii.

Architektura

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego jest murowaną świątynią o dwuwieżowej fasadzie i składa się z jednej nawy. Styl architektoniczny wczesnobarokowy nadaje budowli charakterystyczny wygląd, który wyróżnia ją w okolicy.

Wnętrze

W ołtarzu głównym kościoła znajduje się figura Chrystusa na krzyżu, pod którą umieszczona jest uważana za cudowną figurka Pana Jezusa Miłosiernego. W ołtarzach bocznych znajdują się osiem obrazów, których autorstwo przypisywane jest Franciszkowi Smuglewiczowi. Obrazy przedstawiają:

• Najświętszą Maryję Pannę Niepokalanie Poczętą
• Świętego Franciszka Serafickiego
• Świętego Antoniego Padewskiego
• Świętego Rocha
• Świętego Jana z Dukli
• Świętą Annę
• Świętą Teklę
• Świętego Franciszka Ksawerego